Het was op de havo dat een vriendin me kennis liet maken met het spel Mah Jong. Een soort jokeren of rummikub uit China, maar dan veel ingewikkelder. We hebben ook nooit álle regels geleerd, geloof ik.
Ik was zó enthousiast, dat ik het spel kocht. Er is nooit mee gespeeld, voor zover ik weet. We speelden nog een aantal keren bij de vriendin, maar ik snapte er nooit genoeg van om het uit te leggen aan anderen. Of ik dacht dat ik er niet genoeg van snapte en durfde niet. Tenslotte hadden we ook kaarten voor jokeren en rummikub. Ook leuk. Toch?
Toen kwamen er online spelletjes en bleek ook daar Mah Jong gespeeld te worden. Heel anders. Gewoon een berg stenen met Chinese tekens erop en daarvan moet je dan de paren zoeken. Enige dat het met Mah Jong te maken heeft, zijn de afbeeldingen. Maar.. het is wel leuk om te spelen. En zo speelde ik het langere tijd op de pc. Uiteindelijk verwaterde dat ook weer.
Totdat ik bij ándere onlinespelletjes op de telefoon reclame kreeg van een dergelijk Mah Jong spel. Hier bleek een dagelijkse uitdaging bij te zijn, net als bij de sudoko en blokken-sudoko en een woordspel. Leuk, nóg een dagelijkse uitdaging.
Dus zo speel ik inmiddels dagelijks Mah Jong, maar nog steeds niet met het spel dat ik zo'n 40 jaar terug aanschafte. Voor de foto kwamen de stenen voor het eerst uit de verpakking ben ik bang. Door het originele spel, weet ik nu wel weer ongeveer wat de tekens betekenen.
