Lucky

Het is verbazingwekkend hoe ik aan de ene kant graag mijn boek uit wil lezen en aan de andere kant zo makkelijk afgeleid word. Terwijl ik zit te lezen, krijg ik natuurlijk zin in thee. Dat is normaal.

Wanneer ik weer ga zitten, zie ik het fotomomentje voor vandaag: Lucky, met een boek, thee en chocolade op de bank. Een heerlijke luie zondag, geluksgevoel. Dat moet ik ook even twitteren, het is tenslotte een buzzboek. En natuurlijk scroll ik dan door andere tweets, zie allemaal leuke dingen voorbij komen. Op facebook krijg ik een reactie en op twitter antwoord van de schrijfster! Hoe cool is dat? Inmiddels is er zo een half uur voorbij. Een half uur, dat had een hoofdstuk kunnen zijn, of twee.

Dochter komt beneden en we praten wat over gisterenavond. Gezellig en leuk, uiteraard. Daarna komt zoon en we kijken naar 'Wie is de mol', zoals afgesproken. Weer een uur verder, nog maar een kop thee.

En wanneer ik na het maken van een boodschappenlijstje en een wandelingetje met de hond dan eindelijk weer tijd en rust heb om verder te lezen, komt dit blog in mijn hoofd. Snel opschrijven, voordat ik het kwijtraak tussen sneeuwstormen en zorgen om Bente, die nog steeds bij die enge vent opgesloten zit.