Red en 10 O'Clock

Op 5 mei ga ik al jaren met man en dochter (zoon ging één keer mee, maar vond er niets aan) naar het bevrijdingsfestival. Dit jaar waren de weersvoorspellingen zó slecht, dat de zin mij ontnomen werd. Ook de vrienden, met wie we normaliter gaan, hadden andere plannen. Dochter sprak af met haar vriendin.

Ik besloot tot een andere invulling van deze traditionele dag en ging de stad in. Na een bezoek aan de opticien en de markt zou ik naar het museum gaan. Nadat man besloot mij gezellig te vergezellen, viel het museum af, maar dat kan volgende week ook nog. In de stad gekomen bleek de opticien dicht en het kraampje, dat ik op de markt nodig had, niet aanwezig. Er bleef maar 1 ding over: de kroeg. Terwijl een enorme stortbui op ons neerdaalde, en het boven de stad angstaanjagend bliksemde, liepen wij snel naar een warm onderkomen. Daar aangekomen nam man een biertje en ik een rode wijn. Voor de foto, uiteraard.

Met de tijd nam ik het even niet zo moeilijk: in ons huis is het altijd Elvis-tijd. (nou, eerlijk, dit is het enige Elvis-item. Man is wel fan en kan zelfs live optreden als zijn idool)