"Ik weet wel wat, maar dat zeg ik maar niet", aldus mijn (liefhebbende?) zoon, toen ik hem om ideeën voor het onderwerp vroeg. Ja, inderdaad, hij bedoelde een selfie. De schat.
Dus keek ik maar verder rond. En als ik bij mij in huis rondkijk, zie ik al snel boeken. Oude boeken. Geweldig! Zoals ze ruiken, het taalgebruik en ook de herinnering. De boeken links: 'Het warme Vossehol', 'Pinkeltje' en 'De honden van prof. Poespas' zijn van mijn moeder en oom geweest. Mijn oma las ze voor op die heerlijke woensdagmiddagen dat zij op mij paste, terwijl mijn moeder werkte. Later las en herlas ik ze zelf meerdere malen.
De boeken rechts heb ik later tweedehands gekocht. Klassiekers; 'Onder moeders vleugels' en het vervolg daarop 'Op eigen wieken'. 'Ivanhoe' van Sir Walter Scott, wie kent hem niet? 'De Talisman' van diezelfde schrijver zegt me dan weer helemaal niets. Tot mijn schande moet ik zeggen, dat ik hem ook (nog?) niet gelezen heb.
Het beeldje heb ik geërfd van mijn andere oma en vond ik er wel mooi bij passen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten