Op pad was niet zo heel erg fijn. Wel gezellig en leuk, maar ik vind persoonlijk het leven een stuk leuker als de regen niet continue neer blijft plenzen. En dat plenzen zie je terug in de tuin. Nat nat nat. En heel veel onkruid, want niet alleen heb ik met dit weer geen zin in tuinieren, het onkruid groeit ook nog eens dubbel zo hard. Dat heeft geen zon nodig, zo lijkt het.
En dan moeder. Ik lijk op mijn moeder. Zelf zie ik dat zelden, want zoveel zie ik mezelf niet. En als ik in de spiegel kijk, zie ik vooral het pluishaar van mijn oma. (waar mijn moeder dan weer op leek.. jaja) Maar mijn handen zie ik wel. Soms zie ik daar ineens de handen van mijn moeder in. Dat vind ik mooi, zo is ze altijd bij me.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten