Het is wat, begin je net een blog, is het eind van de wereld voorspeld. Daar zit je dan.
Nouja, voorlopig zit ik niet in zak en as. Ik ben er nog, als je dit leest ben je er nog, dus de tekenen zijn gunstig :-) Waar ik meer mee zit: waarmee zal ik dit blog eens vullen. Zoveel verhalen, in mijn hoofd. Dagelijks op de fiets, tijdens het stofzuigen of wandelen met de hond, ze blijven maar komen. En dan zit ik klaar om ze op te schrijven en 'poefff' weg zijn ze. In elk geval die mooie volzinnen, die ik geconstrueerd had.
Dat wordt dus oefenen in vasthouden wat ik bedenk. Mooie hersengymnastiek. Altijd handig, voor als de wereld blijft bestaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten