Een soap, een echte mezensoap!

De familie koolmees houdt ons (mij vooral) druk bezig. Had ik van de week al lange tijd stil gezeten voor die éne actiefoto van de ouders, ik kreeg er geen genoeg van. Terwijl ik zaterdag in de tuin zat, vlogen de mezenouders me om de oren. Ik moest zelfs even verplaatsen, want ik zat in de aanvliegroute en dat vonden ze eng. Terwijl ik daar zo zat, kon ik goed zien dat ze steeds weer even met hun snavel vol insecten thuiskwamen. Eén van de twee zit vaak eerst even op de schutting. Tot  mijn verbazing (en genoegen) krijgen de kleintjes zelfs spinnen te eten!

Vandaag kreeg ik een verontrustend bericht van mijn dochter. Een kat had het nestkastje van zijn plek geschoven en op de grond gegooid, wat moest ze doen? Mijn antwoord was kort maar krachtig: "terugleggen, foto's maken!" Gelukkig kan m'n dochter ook met mijn camera overweg en zo maakte ze de volgende beelden.

Toen ze 's middags controleerde of de jonkies nog leefden, bleek één van de ouders op het nest te zitten. Het is moeilijk te zeggen wie meer schrok, mijn dochter of de koolmees. Inmiddels heb ik het nestkastje verzwaard met stenen en vliegen de ouders weer af en aan met insecten.

Het verbaasde ons wel te zien dat er maar twee van de vijf eitjes zijn uitgekomen, maar voorlopig maken de jongen het goed. (hoop ik, als ik die foto linksonder zo zie, zou  het ook kunnen dat ze straalbezopen zijn)